son Retour Occitan Français Questionnaire

E le trième conte quo será quèlh de
Los tres amorós
dau latz d'Embèrt (vès Meneiròl)



    I àia un còp un gente proprietare. E en mai de sa richèssa, àvia una genta filha. Tota los garçons vólion quela filha. I n'àia très dròlles que la nàvon veire. E ilha èra bien empeitada. 'La los aimava bien tots tres. Mas 'la sàbia pas tròp, d'entre lhos, le qu'un prendre.
E 'la diguèt bei son pare : « Ieu ai tres bonamics ! Mas sabe pas le qu'un prendre ! »
E le parequ'èia rusat coma un rinard, se, li diguèt coma quo : « E-ben, sabes pas, te me los menaràs quos tres bonamics e te judarai chausir. »
    Bon ! Le dimenche la filha va venir los tres garçons chès ilha. Bien sur, le pare los recebiguèt bien, los faguèt manjar e biure un canon... E 'près, lhos dísion ren, osion pas parlèr e le pare diguèt :
    _ « Coma qu'es fat ? Vautres voliatz tots tres ma filha, mas 'la se pòt pas maridèr emb tots lo tres ! Nen fau mas v-un ! Alore, diguèt le pare, ieu vau decidèr de l'afare : aurètz un trabalh a fare, le mèlhs que le fará, quo será quèlh d'aquí qu'aurá ma filha ! »
Diguèt :
    _ « Voalà, qu'es pas complicat : dins la maison, i a bien de pertùs. E vautre faràs de chavilhas par bouchèr las pertus ! Le mèlhs que las aurá fatas, quo será quèlh d'aquí qu'aurá ma filha ! »
    Bon ! S'en nèron contents e s'en sonjèron : « Quo-es pas bien dificile quo ! Es pas mal-eisat ! N'en farèm de totas les dimensieus. N'i aurá ben totjorn que niron ! » Aquí los partits !
    Le dimenche d'après, tornèron... Le pare los recebiguèt ben, un còp de mai.
    _ « Alòre, avètz bien trabalhat ?
    _ Oc-èi !
N'iaguèt un que s'avancèt. N'àia fat sas plenas pòchas. Las sortiguèt e le pare las visèt, bien conaissuer... Li diguèt :
    _ « Oc-èi ! Son bien fatas ! Bota-las quí. Chau veire los autres ! »
Alòre pausèt sas chavilhas e l'autre s'aprochèt...
    _ « Alòre, tu n'as fat ?
    _ Oc-èi !
    _ Òc ! Son... dirièm que 'las son mèlhs fatas, las tieunas... Anfin, veirèm ben ! Bota-las aquí ! »
Bon ! Le troasième dísia ren en-par-darrèir. Mas s'avança tot d'un còp.
    _ « E tu ? Las fas veire la tieunas ?
    _ Òc mas, l'autre diguèt, i n'ai gis fat !
    _ A ! bon, diguèt le pare, n'as gis fat, tu ? Mas perque ?
    _ Ò ! pasque davant que las fare, ieu vòle prendre las mesuras !!!
    _ L'autres, bien sur, son pas de fenhants, an bien trabalhat. Mas an trabalhat sens seubre ve que fàsion. E te, vòles pas trabalhar per ren ! E ren fare ! E t'as ben rason ! Qu'es tu le plus intelligent. Quo será tu qu'auràs ma filha ! »
    Pensatz donc si siguèron colhons !
Mas l'istuèra dis pas se 'massèron lhoras chavilhas o las laissèron en sovenir. E tots cas, siguèron rolats !
    Coma-quo, se chabat quel conte.
    Quand nirèm vès la chardas, n'en portarèm biau un autre, coma dísia le Sèrgi !